نخستین گام از دورهی آموزشی نگاهی تحلیلی به ساختار شاهنامهی فردوسی، با بررسی دو بخش برجستهی شاهنامهی فردوسی (عصر اساطیری و دورهی پهلوانی) برگزار میشود.
این دوره، شامل چهار نشست با نامهای «مغز کوانتومی»، «مغز اجتماعیشده»، «مغز چپ و راست» و «مغز زن و مرد» خواهد بود.
این دوره به استادی دکتر شروین وکیلی شامل چهار نشست با نامهای «عرفان خراسانی»، «تصوف در ایران غربی»، «عرفان مغانهی عطار نیشابوری» و «عرفان مغربیِ ابن عربی» خواهد بود.
دکتر علیقلی محمودیبختیاری- نوروز، روز نوشدن جهان هستی، هنگام وزش باد صبا و رویش گیاهان، آغاز سال جهان و شادیبخش جهانیان و آرنگ فروغمند فرهنگ ایرانزمین به همه ایرانیان آزاده و همه آزادگان جهان، فرخنده باد.
بهرام روشنضمیر- سخن درباره نوروز آن هم از پنجره دینی کاری آسان نیست. نوروز همچنانکه مرزهای جغرافیایی و سیاسی و قومی و ملی را در نوردیدهاست، چارچوبهای دینی و مذهبی را هم کمرنگ ساخته است.
فرناز یونسی- به تازگی نشر «افکار»، به کوشش «علی دهباشی»، اقدام به گردآوری مجموعه مقالاتی پیرامون نوروز، در قالب یک کتاب گرانبار با نام «نوروز» کرده است.
دکتر آیدین پورمسلمی- حاجی فیروز (طبیعتا نامی متاخر) تجسم اهریمنی است که شکست خورده و به بندگی نور درآمدهاست و به خدمت او میرقصد و میخواند، جشن پیروزی و رستگاری نوع بشر است. جشن غلبه نور و اسارت تاریکی است.
محمدمهدی مرادی- نوروزنامه، عنوانِ کتابی است منسوب به فیلسوف، شاعر و ریاضیدانِ نامدارِ ایرانی، حکیم عمر خیّام که هیچ گاه آنطور که باید مورد توجّه و شناخت قرار نگرفته است.
مسعود لقمان- نوروز، بزرگترین جشن ایرانیان است و بیراه نیست، اگر او را شناسنامهی ایرانشهریان بدانیم و بگوییم هر جا نوروز است، آنجا ایرانشهر است.
در آمدی بر پیدایی و برگزاری آیین نوروز (دکتر علیقلی محمودیبختیاری)
نوروز در دوردست (دکتر صدرالدین الهی)
پیر ما گفت … (مسعود لقمان)
نمآهنگ نوروز (علی شمس)
بر آستان بهاران: شعر و صدای زندهیاد نادر نادرپور
نوروزنامهی خیّام؛ نامهی فرهنگ (محمدمهدی مرادی)
نوروز: آیینی که مرزها را درنوردید (فرشید ابراهیمی)
نوروز از دریچهی دین (بهرام روشنضمیر)
نگاهی به کتاب نوروز (فرناز [...]
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
بهزاد عطارزاده- در آستانهی روز نویی دیگر، از نوروز باید گفت. نوروز را به تصویر کشیدهاند، بر سمفونیها نواختهاند، بر لوح جاوید هنر مرقوم کردهاند. فردوسی بزرگ که از این جشن فرخ به روزگار شاهجمشید سخن گفته تا ابوریحان بیرونی که آن را پیشتر دانسته است.
دکتر امیر افشاری- سرپنجههای پینهبستهی بادام پیر باغ / سرخ گشتهاند / چنانکه گویی، / نسیم هوسباز نیمهی اسفند، پچپچکنان / نوید مرگ زمستان / در گوشهای یخزدهی باغچهها سرداده است…
فرشید ابراهیمی- گیرم که مرزی با اسلحه در این سرزمین ایجاد شد، چگونه میتوان در فصل خزان از حرکت باد خنک خوارزم به خراسان جلوگیری کرد! چگونه میتوان بوی جوی مولیان را دستور داد که مشام مشتاقان بادغیس هرات را نوازش مکن؟
رامن- بازی، خنده و شادی در نوروز، با یار مهربان ۲.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
دکتر صدرالدین الهی- چارچار که میگذشت و چله کوچک که تمام میشد، در کوچههای تنگ و گِلی، برفهای پوک و پوسیده و پرشده از غبار و دود، اندکاندک آب میشدند و از آسمان، برف آمیخته با بارانِ سنگینی میبارید که به آن «شِلاب» میگفتند.
Mobify empowers marketers and developers to create amazing mobile web experiences. Tap to learn more
9(unknown*no*no*1)&guid=ON){kind=small}
